بتن با مقاومت بالا و تاثير بزرگترين اندازه سنگدانه در آن مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

تاثير بزرگترين اندازه سنگدانه در مقاومت بتن با مقاومت بالاامروزه در اكثر دنيا تحول عظيمي در تكنولوژي بتن براي دستيابي به بتن با مقاومت بالا پديد آمده است. اگرچه اغلب آئين نامه هاي بتن هنوز مقاومت بتن مورد استفاده در سازه ها را به ‏‎‏‎65Mpa‎‏ محدود مي كنند ليكن آئين نامه هاي جديد در كشوهاي پيشرفته حدي بالاتر از ‏‎105Mpa‎‏ را معرفي نموده اند.ريزي بسيار زياد و فعاليت پوزولاني ميكرو سيليس، كاسته شدن آب مصرفي و كارايي مناسب توسط فوق روان كننده و ايجاد سطح چسبندگي مناسب بين خمير سيمان و سنگدانه ها با انتخاب يك اندازه بهينه براي بزرگترين سنگدانه، سبب كاهش خلل و نفوذپذيري و افزايش دوام و مقاومت در بتن ها شده است.

يك ماده پوزولاني يك ماده سيليسي است كه به خودي خود ارزش چسبندگي ندارد، اما پودر شده آن در حضور روطبت و در دماي معمولي با مواد موجود در سيمان (هيدروكسيد كلسيم) واكنش شيميايي ايجاد كرده و تركيباتي را كه داراي چسبندگي مي باشند ايجاد مي كند.ميكروسيليس بسيار نرم و بصورت پودر مي باشد و مركب از مواد غير بلوري است و ميزان ‏‎(Sio2)‎‏ آن بين 85 تا 98 درصد مي باشد. مواد معدني مختلفي براي ساخت بتن با مقاومت بالا وجود دارد، از اين مواد براي بهبود و توسعه كارايي بتن تازه و دوام بتن سخت شده استافده مي شود. موثرترين آنها ميكروسيليس مي باشد كه به عنوان پركننده بين اجزا متشكله بتن عمل نموده و نه تنهاي باعث جسبندگي بين ذرات سيمان مي شود بلكه چسبندگي بين سيمان و سندگدانه را افزايش مي دهند.اين رساله مروري است بر تحقيقاتي كه در سلاهاي اخير پيرامون بتن با مقاومت زياد انجام گرفته و سپس روشهاي رسيدن به اين مقاومتها با مصالح موجود در منطقه مازندران و ارائه و آزمايشات مربوط انجام گرفت. نقش مصالح تشكيل دهنده بتن، از جمله ميكروسيليس فوق روان كننده و بخصوص بزرگترين سنگدانه در رسيدن به مقاومت بالا مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. روابط بين مقاومتهاي فشاري، كششي و خمشي و مدول الاستيسيته در بتن هاي با مقاومت معمولي و زياد و بتن بدون ميكروسيليس جهت مقايسه نيز مورد بررسي قرار گرفته است، كه خلاصه نتايج بدست آمده به صورت زير ارائه مي گردد:1- به دليل ريزتر شدن بزرگترين اندازه سنگدانه، ميزان سطح اتكا سنگدانه ها به هم در واحد حجم بيشتر شده و عامل تمركز تنش كه منجر به شكست سنگدانه و در نهايت ترك در بتن مي گردد، كمتر شده و مقاومت زياد مي شود.2- با ريزتر شدن بزرگترين اندازه سنگدانه، مقدار باند (سطح چسبندگي) بين سيمان و سنگدانه در واحد حجم بيشتر شده و سهم تحمل نيرو بوسيله خمير سيمان بيشتر مي شود كه در نهايت مقاومت بتن بيشتر مي شود.3- به دليل وجود ميكروسيليس در بتن، اكثر خلل و فرج ما بين سنگدانه ها و سيمان پر شده و جسم همگن و يكپارچه اي ايجاد شده كه باعث افزايش سطح تماس گرديده، ميزان تنش كمتر شده و مقاومت بيشتر مي شود.4- به علت وجود فوق روان كننده ها، نسبت آب به سيمان (كه در بتن عامل تعيين كننده اي براي مقاومت است) كاسته شده و مقاومت بتن افزايش مي يابد.5- احتمال وجود تركهاي ريز (ناشي از توليد سنگدانه در ماشينهاي سنگ شكن) كه مقاومت بتن را كم مي كند و سنگدانه هاي كوچكتر كمتر است.

 

برخی از پروژه های ما

نظرسنجی

شما از چه طریقی با سایت آشنا شدید؟
 

پیوندها

اوقات شرعی



آمار بازدیدکنندگان

77امروزmod_vvisit_counter
156دیروزmod_vvisit_counter
806این هفتهmod_vvisit_counter
1057هفته گذشتهmod_vvisit_counter
1977این ماهmod_vvisit_counter
4101ماه گذشتهmod_vvisit_counter
248963کل بازدیدهاmod_vvisit_counter